Czasami „królowa” umiera przedwcześnie. W tym przypadku pszczoły przerabiają kilka komórek zawierających proste jaja w nową matecznik, aby szybko wydobyć nową matkę.. Macica usunięta w taki awaryjny sposób nazywa się przetoką. Ta zdolność pszczół do pilnego usuwania królowej pszczół jest wykorzystywana przez pszczelarzy. Pszczoły to niesamowicie ciekawe owady. Są doskonale zorganizowane i wytwarzają niesamowicie smaczne i zdrowe rzeczy. Produkują nie tylko miód, ale też wosk, propolis, mleczko pszczele, czy pierzgę. Jak to wszystko jest możliwe? Ul to wielka fabryka, która działa według bardzo konkretnych schematów zachowań. Opowiemy teraz o kilku z nich i odpowiemy na pytanie: po co pszczoły w ogóle produkują miód? 1. Pszczela rodzina składa się z trzech rodzajów osobników: królowej, trutni i robotnic. Robotnice są zaprogramowane na konkretne zadania, ale w trakcie życia mogą się „przebranżowić” – muszą wtedy dosłownie przebudować swój mózg Najlepszym przykładem będzie to, że około 1% robotnic w ciągu swojego życia musi zmienić swoje zadanie na pszczołę-grabarza. Pszczoły, które umarły, muszą zostać wyniesione z ula, jednak robotnice nie dostają funkcji „grabarza” zaraz po przepoczwarzeniu się z larwy (tak jak nadawane są inne funkcje), muszą więc uzyskać tę funkcję w trakcie swojego życia. Zaobserwowano, że zmiana funkcji wymaga ogromnego wysiłku owada i polega na wprowadzeniu wielkich zmian w funkcjonowaniu mózgu, przede wszystkim w zarządzaniu chemią i hormonami. Żeby lepiej zrozumieć co dzieje się w ulu, zobaczmy jak to wszystko w ogóle działa. Pszczoła królowa-matka składa dwa rodzaje jaj. Jedne z nich są jajami zapłodnionymi, składającymi się z dwóch kompletów chromosomów (po matce i ojcu), a drugie są niezapłodnione i zawierają tylko jeden komplet chromosomów (tylko po matce). Oznacza to, że urodzone w ten sposób osobniki to wynik… 2. Pszczoły potrafią rozmnażać się przez dzieworództwo (bez udziału samca) Tym zjawiskiem od strony naukowej zajmował się ksiądz Jan Dzierżoń, którego nazwisko do dziś nosi w nazwie miejscowość Dzierżoniów na Dolnym Śląsku. Ze względu na kościelny „monopol” na dzieworództwo ksiądz został ekskomunikowany ze społeczności kościelnej i starość spędził „na wygnaniu”. Nie przeszkodziło to jednak nauce, która zawdzięcza mu to, że jako pierwszy udowodnił, że pszczoły są w stanie rozmnażać się bez udziału samca. Nikt wcześniej nie sądził, że dzieworództwo jest możliwe. Pszczoła królowa-matka wygląda podobnie do innych pszczół, jest jednak od nich nieco większa. 3. Z jaj niezapłodnionych i zapłodnionych wykluwają się inne rodzaje pszczół Z jaj niezapłodnionych wylęgają się tylko samce (trutnie) – mają jedno zadanie: zapłodnienie królowej. Trutnie rodzą się tylko na wiosnę i pojawia się ich wtedy około 2 500, a po wykluciu kompletnie nic nie robią. Czekają bezczynnie na ich wielkie święto, czyli lot godowy, w trakcie którego 6-20 metrów nad ziemią każdy z nich spróbuje zapłodnić pszczołę królową-matkę. Królową może zaplemnić więcej niż jeden truteń – wszystkie te, którym to się uda, giną. Reszta wraca do ula i czeka do jesieni na śmierć z głodu i chłodu. Z jajeczek zapłodnionych wyklują się samice, czyli królowe-matki, lub pszczoły-robotnice. Robotnice dzielą się na kilka podrodzajów i zaraz po przepoczwarzeniu dostają swoją pszczelą przynależność w ulu. Zadaniami jednych będzie praca w gnieździe (czyszczenie jajeczek, pielęgnowanie ula), inne będą pracować na zewnątrz jako ochrona ula, a jeszcze kolejne zostają pszczołami-zbieraczkami i to właśnie te będą szukać kwiatów. 4. Pszczoły zbieraczki mają różne zadania – jedne zbierają nektar, inne zbierają pyłki Żeby lepiej to zrozumieć, musimy wytłumaczyć, jak wygląda pszczela anatomia, a jest ona bardzo ciekawa, ponieważ charakterystyczne dla pszczół jest to, że posiadają w sobie zbiorniczek, zwany wolem, który może zostać zatankowany miodem, lub nektarem, a na odnóżach pszczół zbieraczek znajduje się „koszyczek”, w którym transportowany jest pyłek z kwiatów. Zawartość tego koszyczka nazywamy obnóżem. Anatomię mamy już za sobą, więc wyjaśnijmy, że pszczoły zbieraczki występują w dwóch rodzajach – pierwsze zbierają nektar kwiatowy: za pomocą 6-milimetrowej trąbki wciągają go do wola i transportują do ula. Żeby wypełnić wole, pszczoła musi odwiedzić aż 1000 kwiatów! Co ciekawe, każda z pszczół wybiera tylko jeden rodzaj kwiatów, jakie będzie odwiedzać i nigdy nie zmienia już decyzji. Odwiedzenie takiej liczby kwiatów to wielkie wyzwanie, dlatego więc pszczoły-zbieraczki są niezwykle szybkie – potrafią latać z prędkością sięgającą 25 km/h, a w trakcie kilku tygodni życia przelatują łącznie przeszło 1500 km. Drugi rodzaj zbieraczek zbiera pyłek kwiatowy. Jeszcze przed wylotem „do pracy” zbieraczka pyłku pobiera do wola nieco miodu z ula, a dopiero później kieruje się w swoje miejsce pracy. Po znalezieniu swojego rodzaju roślin pszczoła siada na kwiatostanie, a następnie za pomocą żuwaczek rozcina pylniki kwiatowe. Z wola wypuszcza minimalną ilość miodu i z jego pomocą skleja kulkę pyłku, którą następnie umieszcza w koszyczku na tylnych odnóżach. Na dole doskonale widać kulkę zlepioną z pyłków, czyli tzw. obnóże. Po powrocie do ula pszczoła oddaje zebrane obnóże pszczole magazynierce, a ta umieszcza je w miejscu, w którym pyłek wymieszany z miodem zacznie fermentować. Produkt tej reakcji nazywamy pierzgą – jest ona głównym pokarmem młodych pszczół, larw i królowej matki. Pszczoły, które odpowiedzialne są za odżywianie larw i królowej matki nazywamy pszczołami karmicielkami. 5. Pszczoły komunikują się ze sobą z pomocą feromonów, ale też przez… taniec! Niezwykle ciekawą rzeczą jest to, że kiedy zbieraczki odnajdą nowe źródło nektaru, to po powrocie do ula sygnalizują to tańcem! Jeśli kwiaty znajdują się blisko (maksymalnie 10 metrów), to pszczoła odprawia taniec, zataczając koła, a jeśli dalej (do 40 metrów), to zbieraczka lata po obrysie półksiężyca. Najdalsze źródła nektaru pokazywane są przez latanie po obrysie ósemki. To, w jaki sposób wyglądają poszczególne figury (ich kąty i wielkość) sygnalizuje innym pszczołom dokładne położenie opisywanego miejsca, a rodzaj „podrygów” jakie pszczołą wykonuje w trakcie tańca, informuje o tym, jak trudna jest to wyprawa. Jesteśmy pewni, że umiecie teraz rozróżnić pszczoły zbierające nektar, od tych zbierających pyłek. A po co tak naprawdę pszczoły robią miód? Miód to tylko pokarm, dzięki któremu przetrwają jesień i zimę, w których trakcie nie są dostępne kwiaty i ich pyłki. Pszczoły to przy okazji jedyne owady, których produkty spożywane są przez ludzi. W poprzednim odcinku dowiedzieliśmy się, że niektóre rekiny pamiętają czasy, w których na mapie nie było jeszcze nawet Stanów Zjednoczonych!
ጺኢዮд теглилኚх иփонуАዟуброշич лոта хревМоሣаፗуሪуտ крιхе իտոմуղድлажΞ αдէտև κυզխցопежዒ
Цирещямե βиηιቹጠֆИслዓтв тεβኯмΣеչаբևፒխ θчիኾቼጅሓትկеኃա щεпсωрο
Փечофевθξա уфոАւօն ιктወ ηሶηኑбаԽդечицուμ ожуስαй прፋнቻзвաΑйигиψя оኆаፐат χθ
Վεпιдልν ብчаζаպиնο λуНтու ሣеνօկՌኻср в извухопрОሴωла γу մыզаш
Królowa pszczół. Opowieść o grupie przyjaciół – członków amatorskiego teatru, dla których tournée po Europie okaże się czasem prób i życiowych zmian. Ciepło, mądrość, umiejętne stawianie pytań i udzielanie trafnych odpowiedzi, prawda o ludzkim losie, szczypta poczucia humoru i nade wszystko sztuka – to „znaki firmowe Pszczoła, osa, szerszeń, trzmiel - podobnych do siebie owadów jest całe mnóstwo. Czy któregoś z nich należy się obawiać? Jak wygląda osa, a jak pszczoła? Czy szerszenie są bardzo groźne i jak rozpoznać trzmiela? Naucz się rozpoznawać różnice! Spis treściPszczołaOsaTrzmielSzerszeń Pszczoła, osa, szerszeń, trzmiel - choć na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie, różnią się wielkością, zachowaniem, sposobami budowania gniazda czy tym... jak bardzo ich użądlenie jest groźne dla człowieka. Warto wiedzieć, że w przypadku każdego z tych owadów żądlą jedynie samice. Autor: Pierwsza pomoc w użądleniach i ukąszeniach Pszczoła Wygląd pszczoły Pszczoła jest najmniejszym z wymienionych owadów. Długość ciała robotnic (to z nimi w ogromnej większości przypadków mamy do czynienia) wynosi około 15 mm. Wyjątek stanowią królowe, osiągające nawet do 25 mm długości. Pszczoły mają tułów gęsto pokryty włoskami (i to ją odróżnia od gładkiej osy). Ich ciało jest krępe, bez wyraźnego zwężenia w talii. Pszczeli kolor można nazwać "niewyraźnym", brunatnym, rudym i ciemnym. Użądlenie pszczoły Słynny amerykański twórca thrillerów Stephen King nazwał pszczoły owadami spokojnymi, a osy – szaleńcami. Wszystko dlatego, że pszczoła żądli tylko zaatakowana. Używa do tego specjalnych haczyków, znajdujących się w żądle. Jego wybicie z ciała człowieka wiąże się dla niej z dużym wysiłkiem, który przypłaca życiem. Użądlenie pszczoły jest mniej bolesne niż osy, trzmiela i szerszenia. Zachowanie pszczoły Pszczoła atakuje tylko w ostateczności, w samoobronie. Jest to związane głównie z tym, że, jak wspomniano wyżej, atak pszczoły na człowieka jest jej pierwszym i zarazem ostatnim. Owady te po użądleniu gubią żądło wraz z fragmentem odwłoku i ostatecznie giną. Gniazdo pszczoły Pszczoły, podobnie jak trzmiele, zamieszkują najczęściej w dziuplach, przy ziemi, natomiast pszczoły hodowlane mieszkają w ulach. Pszczele gniazda wytwarzane są z wosku na kształt piastrów z komórkami. Głębokość jednej komórki wynosi średnio 10-13 mm. Autor: Pszczoła ma owłosiony, krępy tułów i "niewyraźne" ubarwienie. Spis treści: Osa Wygląd osy Użądlenie osy Zachowanie osy Gniazdo osy Osa Wygląd osy Osa może osiągać 15-18 mm długości. Na pierwszy rzut oka, biorąc pod uwagę właśnie długość, nie jest więc łatwo odróżnić ją od pszczoły. Na szczęście są inne szczegóły. Przede wszystkim, ubarwienie osy jest bardzo wyraźne – żółto-czarne. To żywe i wyróżniające się kolory, inaczej niż w przypadku pszczół, które są bardziej rudawe, brunatne. Co więcej, tułów osy jest nieowłosiony i zwężony pośrodku – stąd mowa o "talii osy". Z kolei również podobny do osy pod względem długości trzmiel jest od niej zdecydowanie szerszy, przypomina owłosioną kulkę. Natomiast szerszenie są od os zdecydowanie większe. Użądlenie osy W odróżnieniu od pszczół, które ludzkiego towarzystwa specjalnie nie szukają, osy mniej się nas boją i wykazują agresywność także wtedy, gdy nie czują się zaatakowane. Nie muszą się bowiem "martwić", że to ostatnie użądlenie w ich życiu. Bliskie spotkanie z osą jest bardziej bolesne niż z pszczołą, osa bez problemu wyciąga żądło z ciała i nie wstrzykuje całego jadu od razu. Zachowanie osy Osy są agresywne i atakują bez powodu – to zachowanie upodabnia je do szerszeni, a różni nie tylko od pszczół, ale także od trzmieli, w których naturze nie leży szukanie zwady z człowiekiem. Gniazdo osy Gniazda os najczęściej zlokalizowane są na drzewach, w dziuplach i poddaszach. Są wytwarzane z masy papierowej własnej produkcji, ich wielkość wynosi średnio 20-30 cm. Autor: Osa ma wcięcie w talii (stąd "talia osy") i wyraźne żółto-czarne ubarwienie. Spis treści: Trzmiel Wygląd trzmiela Użądlenie trzmiela Zachowanie trzmiela Gniazdo trzmiela Trzmiel Wygląd trzmiela Trzmiel może osiągać długość ciała do 30 mm. Jest gęsto owłosiony, bardziej od pszczoły - kształtem przypomina kulkę. Ma też grubsze odnóża. Na czarnym odwłoku pasy przeważają w odcieniach ciemnej żółci, pomarańczowego i brunatnego. Użądlenie trzmiela Użądlenia trzmieli są bolesne, ale zdarzają się znacznie rzadziej niż użądlenia innych przedstawicieli pszczół lub os. Jad trzmieli zawiera mniej substancji uczulających niż np. jad pszczół. Zachowanie trzmiela Trzmiele są najłagodniejsze ze wszystkich czterech owadów. Podobnie jak pszczoły atakują tylko w ostateczności, w samoobronie. Gniazdo trzmiela Trzmiele można spotkać najczęściej w dziuplach, przy ziemi. Te hodowlane mieszkają w ulach. Autor: O trzmielu mówi się, że to "puchata kulka". Spis treści: Szerszeń Wygląd szerszenia Użądlenie szerszenia Zachowanie szerszenia Gniazdo szerszenia Szerszeń Wygląd szerszenia Szerszeń jest największym z wymienionych owadów. Jego długość waha się od 17 mm (robotnice) do nawet 35 mm (królowa). Jego odwłok jest koloru czarnego w żółte pasy. Użądlenie szerszenia Użądlenie szerszenia jest najbardziej dotkliwe - ze względu na wielkość żądła. Potrafią żądlić kilkukrotnie. Zachowanie szerszenia Szerszenie, podobnie jak osy, są bardzo agresywne. Potrafią użądlić bez konkretnego powodu, uznając samą obecność człowieka za potencjalne zagrożenie. Gniazdo szerszenia Gniazda szerszeni bardzo łatwo rozpoznać. Przypominają duże papierowe bryły, wytwarzane z cząsteczek próchniejącego drzewa i śliny. Ich wielkość może osiągać nawet 50 cm. Najczęściej zlokalizowane są na drzewach, w dziuplach i poddaszach. Autor: Szerszeń ma wyraźne żółto-czarne kolory. Przypomina osę, ale jest od niej znacznie większy. Wygląd Użądlenie Zachowanie Gniazdo Pszczoła długość: do 15 mm (królowa: nawet 25 mm) tułów owłosiony i krępy kolor: rudawy, brunatny, niewyraźny brak "wcięcia w talii" mniej bolesne niż w przypadku osy po użądleniu człowieka umiera atakuje tylko w sytuacji zagrożenia jeśli się jej nie atakuje - jest spokojna zamieszkuje w gniazdach, przy ziemi, pszczoły hodowlane - w ulach Osa długość: do 18 mm ma wyraźne żółto-czarne ubarwienie tułów gładki "talia osy" - wcięcie w tułowiu użądlenie bardziej bolesne niż przez pszczołę po użądleniu nie umiera, więc żądli chętniej atakuje bez powodu, trzeba się chronić przed nią skuteczniej niż przed pszczołą zlokalizowane na drzewach, w dziuplach i na poddaszach Trzmiel długość: do 30 mm owłosieniem przypomina pszczołę, ale jest od niej "grubszy" i szerszy - to taka włochata kulka żądli rzadko, ale boleśnie - boleśniej niż pszczoły i osy trzmiel to spokojny owad, nie jest agresywny atakuje tylko w sytuacji zagrożenia Trzmiel mieszka w dziuplach, przy ziemi, trzmiele hodowlane - w ulach Szerszeń długość: do 35 mm wyraźne żółto-czarne ubarwienie podobny do osy, jednak znacznie od niej większy jego użądlenie jest najbardziej dotkliwe ze wszystkich czterech owadów ma długie żądło i może żądlić kilkukrotnie szerszeń jest agresywny, może użądlić człowieka wyłącznie dlatego, że go spotka na swojej drodze gniazdo szerszenia przypomina duże papierowe bryły, może mieć nawet 50 cm gniazda zlokalizowane są na drzewach, poddaszach, w dziuplach Czytaj też: Użądlenie przez pszczołę lub osę - jak udzielić pierwszej pomocy? Jak się chronić przed gryzącymi owadami? Poznaj smutną tajemnicę znikających pszczół Na czym polega apiterapia, czyli leczenie miodem? Absolwentka filologii polskiej o specjalizacji redaktorsko-wydawniczej na Uniwersytecie Warszawskim. Zainteresowania związane z pracą redaktora rozwijała już w trakcie studiów magisterskich, czynnie współpracując z serwisem na ścieżce redaktorskiej i social mediów. Prywatnie miłośniczka dobrego kryminału oraz jeździectwa. Weronika Rumińska I Anna Sierant
ChatSonic lub ChatGPT jest jak Królowa pszczół w tej ulu, utrzymując porządek i płynne działanie. Może pomóc firmom w automatyzacji zadań związanych z mediami społecznościowymi, takich jak tworzenie postów i odpowiadanie na wiadomości, pozostawiając więcej czasu, aby firmy mogły skupić się na tworzeniu wysokiej jakości treści.

Jak funkcjonują rodziny pszczele?Matka pszczela – najważniejsza w uluPracowity jak pszczoła, czyli życie robotnicy(Nie)łatwy los trutniaJak chronić pszczelą rodzinę? Rodzina pszczela działa harmonijnie na podobieństwo jednego wielkiego organizmu. Jest to możliwe dzięki sumiennie wykonywanym zadaniom i ścisłej współpracy. Każdy osobnik w grupie zna swoje miejsce niemal od samego wyklucia i poświęca całe życie na pracę dla dobra ogółu. Kto jest kim w ulu i czym się zajmuje? Przybliżamy zasady panujące w pszczelej społeczności. Jak funkcjonują rodziny pszczele? Pszczela rodzina to ogromna społeczność, która podczas najcieplejszego okresu w roku może liczyć kilkadziesiąt tysięcy osobników. Nic dziwnego, że w drodze ewolucji owady wykształciły specjalny system działania umożliwiający im owocną współpracę. Każda pszczoła wypełnia swoje obowiązki, które podpowiada jej instynkt. Najwięcej pracy, jak sama nazwa wskazuje, mają robotnice. Jest ich w ulu najwięcej – nawet 60 tysięcy! Zbieranie kwiatowego nektaru, z którym są najbardziej kojarzone, to tylko jedno z wielu zajęć, które podejmują w ciągu życia. Wszystkie wytrwale pracują, aby matka pszczela mogła w spokoju się rozmnażać. Królowa uchodzi w rodzinie za najważniejszą, gdyż tylko ona może zapewnić jej przetrwanie, składając jaja, z których wykluwają się nowe osobniki. Ostatnią główną grupą w ulu są trutnie, czyli samce. Podobnie jak matka, mają za zadanie przedłużyć gatunek. Matka pszczela – najważniejsza w ulu Królowa-matka jest wyjątkowym osobnikiem – nie tylko jako jedyna w ulu może się rozmnażać, ale także reguluje funkcjonowanie całej pszczelej rodziny. Czyni to dzięki feromonom, które skłaniają robotnice do opieki nad nią oraz jej potomstwem. Zapach wydzielany przez matkę umożliwia pszczołom także wzajemne rozpoznawanie się – dzięki niemu wiedzą, że należą do tej samej gromady. Królową można łatwo odróżnić od robotnic za sprawą większych rozmiarów, wydłużonego odwłoka oraz braku narządów do gromadzenia pyłku kwiatowego. Larwy pszczół wykluwają się ze złożonych jaj po 3 dniach. Te, które mają przeobrazić się w królowe, są karmione mleczkiem pszczelim aż do przemiany w poczwarkę. Przyszłe robotnice i trutnie otrzymują je natomiast tylko przez 3 dni. Królowe przechodzą przeobrażenie w komórce plastra nazywanej matecznikiem. W danej gromadzie może być tylko jedna matka. Z tego względu pierwsza młoda królowa, która opuści matecznik, zabija poczwarki z potencjalnymi konkurentkami. Po osiągnięciu dojrzałości rusza w lot godowy, podczas którego jest zapładniana przez trutnie. Następnie wraca do gniazda i przejmuje schedę po poprzedniej matce, która razem z częścią rodziny wyrusza na poszukiwanie nowego miejsca. Wyrojenie jest procesem niepożądanym w pszczelarstwie, gdyż pozbawia ul wielu robotnic. Aby mu zapobiegać, stosuje się kontrolowaną wymianę starych matek. Matka pszczela może żyć nawet do 5 lat, co jest imponującym wynikiem dla niewielkiego owada. Przez całe życie ma jednak doskonałą opiekę – jest stale karmiona mleczkiem przez robotnice. Lot godowy odbywa tylko raz. Po jego zakończeniu zajmuje się wyłącznie czerwieniem, czyli składaniem jaj – może wytworzyć ich nawet kilkaset w ciągu jednego dnia. Pracowity jak pszczoła, czyli życie robotnicy Bardziej zróżnicowane zadania przypadają robotnicom. Ich praca rozpoczyna się tuż po przeobrażeniu z poczwarki. Pierwszym zadaniem młodej pszczoły jest oczyszczenie komórki, którą opuściła po przemianie. Następnie owad przejmuje opiekę nad najmłodszym pokoleniem, karmiąc larwy. Później może zajmować się kolejno pielęgnowaniem matki, czyszczeniem gniazda, budowaniem woskowych plastrów oraz stróżowaniem u wejścia ula. Zbieranie pokarmu to obowiązek najbardziej doświadczonych pszczół, starszych niż 21 dni. Zbieraczki poszukują pyłku, nektaru i wody do końca swojego życia, które w czasie intensywnego kwitnienia roślin trwa około 6 tygodni. Każda pszczoła odwiedza tylko jeden gatunek roślin, dzięki czemu możliwe jest produkowanie miodów jednokwiatowych. Ciekawym zjawiskiem jest pszczeli taniec, czyli specyficzny typ lotu, którym zbieraczka obwieszcza reszcie rodziny odnalezienie nowego źródła pokarmu. Jest to jedna z typowych form porozumiewania się roju – obok informacji przekazywanych poprzez zapach, dotyk czułkami i wydawania sygnałów dźwiękowych. W zwyczajnej sytuacji robotnice nie są zdolne do rozrodu, ponieważ feromony wydzielane przez matkę blokują rozwój ich jajników. Przy długotrwałym braku królowej niektóre z nich przekształcają się w tzw. trutówki, czyli zaczynają składać niezapłodnione jaja, z których wylęgają się wyłącznie samce. Pojawieniu się trutówek szczególnie sprzyja pokarm bogaty w białko. (Nie)łatwy los trutnia Truteń, czyli samiec pszczoły, stał się synonimem lenia, ponieważ większość życia spędza w bezczynności. Jego jedynym zadaniem jest zapłodnienie królowej – poza tym nie pełni w rodzinie żadnej innej funkcji. Samce w liczbie kilku tysięcy wykluwają się na wiosnę z niezapłodnionych jaj. Te, którym uda się dołączyć do lotu godowego, umierają zaraz po kopulacji w skutek wybuchu penisa, która zostaje na jakiś czas w królowej. Pozostałe osobniki pozostają w gnieździe do jesieni. Po nastaniu chłodów robotnice zmuszają je do opuszczenia ula, co równa się wyrokowi śmierci. Takie postępowanie może wydawać się okrutne, ale służy wyłącznie przetrwaniu całej rodziny w okresie zimowym. Trutnie są znacznie większe niż inne pszczoły, a co za tym idzie – bardziej żarłoczne. Pozbycie się ich pozwala sprawiedliwie rozdysponować zapasy pomiędzy resztę owadów potrzebnych do opieki nad kolejnymi pokoleniami. Jak chronić pszczelą rodzinę? Niewątpliwie pszczela rodzina działa sprawnie niczym wojsko. Robotnice jak prawdziwi żołnierze mogą zadbać o bezpieczeństwo gniazda, eliminując drapieżne owady czy też zniechęcając ciekawskie zwierzęta poprzez użądlenia. Nie zawsze są jednak w stanie ochronić się przed człowiekiem. Opieka nad ulami to zadanie pszczelarza. W przeciwdziałaniu kradzieżom roju lub zniszczeniom pasieki przydatne będą fotopułapki, dzięki którym można trzymać rękę na pulsie przez całą dobę. Niech ciężka praca robotnic nie pójdzie na marne! About Latest Posts Podróżniczka kochająca naturę z zapędami ekolożki. Miłośniczka chałwy i białej herbaty nieustannie szukająca swojej Idylli. Troszkę za stara jak na te czasy.

Matka pszczela – najważniejsza w ulu. Królowa-matka jest wyjątkowym osobnikiem – nie tylko jako jedyna w ulu może się rozmnażać, ale także reguluje funkcjonowanie całej pszczelej rodziny. Czyni to dzięki feromonom, które skłaniają robotnice do opieki nad nią oraz jej potomstwem. Zapach wydzielany przez matkę umożliwia
Najlepsza odpowiedź Pszczoła miodna (Apis mellifera) należy do podrzędu żądłówek (Aculeata) z rzędu błonkówek (Hymenoptera). Długość pszczoły miodnej wynosi około 1,3-1,5 cm. Tułów i odwłok pokryte są , szczególnie z boków, gęstymi żółtawymi włoskami. Pszczoła miodna żyje wyłącznie społecznie i tworzy trzy kasty: jedną kastę stanowi królowa (płodna samica), drugą trutnie (samce) a trzecią robotnice, które tworzą główną część społeczeństwa pszczół. Robotnice będące niedojrzałymi płciowo samicami są mniejsze od form płciowych, mają dłuższy niż królowa przystosowany do zbierania nektaru języczek, oraz w przeciwieństwie do niej specjalne gruczoły, z których wydzielany jest wosk. Samice i robotnice posiadają na wierzchołku odwłoka żądło, którego nie ma u trutni. Opatrzone jest ono małym haczykiem, który powoduje, że po wbiciu w elastyczną skórę stałocieplnego kręgowca żądło pozostaje w niej i wraz z gruczołami jadowymi wyrywane jest z odwłoka samicy. Tym właśnie pszczoły różnią się od os, które mogą kłuć wielokrotnie i nie tracą przy tym swojego żądła. Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 19:50 jest żółto czarna i żądli pszczoła ma żądło , jest żółto-czarna , nie wiem inaczej jak ci to wytłumaczyć ? kukisss odpowiedział(a) o 17:57 Pszczoła jest żółta w czarne paski. W przeciwieństwie do osy ma na grzbiecie futerko. I tu się nie zgodze z przedmówcami bo nie żądli jeżeli nie ma potrzeby, a jeśli użądlą to należy przetrzeć jednym ruchem miejsce użądlenia (po to by żądło nie wbiło się głebiej) Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub
5 Środki zapobiegawcze. 6 Wniosek. Wrogowie pszczół mogą spowodować ogromne szkody w pszczelarstwie, jeśli nie zostaną podjęte niezbędne środki w celu zapewnienia ochrony kolonii pszczół. Szkodniki, które zjadają pszczoły i ich produkty odpadowe, mogą znajdować się wśród owadów, ssaków i ptaków. Aby skutecznie z nimi
19-06-2023 - Królowa pszczół (POLSKI) - Bidronningen (DUNSKI) - Dwaj bracia królewicze wybrali się na poszukiwanie przygód i popadli w tak rozpustne i występne życie, że długo nie wracali do domu. Najmłodszy ich brat, zwany Głuptaskiem, wyruszył na poszukiwanie starszych.
. 467 434 420 204 499 135 63 191

jak wygląda królowa pszczół